I am working on a translation of the Shakespearian sonnet that opens the play Romeo and Juliet.

Two households, both alike in dignity,
In fair Verona, where we lay our scene,
From ancient grudge break to new mutiny,
Where civil blood makes civil hands unclean.
From forth the fatal loins of these two foes
A pair of star-cross’d lovers take their life;
Whose misadventur’d piteous overthrows
Doth with their death bury their parents’ strife.
The fearful passage of their death-mark’d love,
And the continuance of their parents’ rage,
Which, but their children’s end, naught could remove,
Is now the two hours’ traffic of our stage;
The which if you with patient ears attend,
What here shall miss, our toil shall strive to mend.

Since it’s impossible to translate the English rules of what makes a sonnet into Armenian I have simply used prose and so far this is what I have:

Վերոնա կոչվող գեղեցիկ քաղաքում կային երկու մեծ ընտանիքներ, որոնք իրար հետ հին վիճաբանություն ունեին, որը հավերժ պահեցին՝ նոր ոխը դնելով հին վնասվածքների վրա, ձեռքերը թաթախելով միմյանց արյան մեջ։ Այս թշնամիների դժբախտ արգանդից մի զույգ ծնվեց չար աստղի սիրահարվածությամբ, որի վիշտն ու մահը վերջ դրեցին այս դինաստիաների հին ատելությանը: Այս սիրահարների հանդեպ սիրո սարսափազդու անցումը, իրենց խեղճ երեխաներին մահ տված ծնողների կատաղի ոգին մեզ երկու ժամ նյութ է տալիս, որ եթե համբերատար լսեք պակասը, այն կփոխարինեք մեր ջանքերով ու պատրաստակամությամբ։

It is difficult finding people who can or will comment or critique my poor attempts at translation, though I keep hoping that if I post enough attempts someone, somewhere, might read it and offer their own suggestions. Fingers crossed.