LA LUNA ASOMA
by Federico Garcia Lorca
(Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա)
.
Cuando sale la luna
se pierden las campanas
y aparecen las sendas
impenetrables.
Cuando sale la luna,
el mar cubre la tierra
y el corazón se siente
isla en el infinito.
Nadie come naranjas
bajo la luna llena.
Es preciso comer,
fruta verde y helada.
Cuando sale la luna
de cien rostros iguales,
y la moneda de plata
solloza en el bolsillo.
.
With the rising of the moon
the bells fall silent
and incredible pathways
appear.
With the rising of the moon,
the sea floods the land,
and the heart feels like
an island within infinity.
No one eats oranges
under the full moon’s light.
The fruit must be
green and frozen.
With the rising of the moon
and their hundred similar faces,
silver coins
sob inside pockets.
.
Ընթացքում կը վերելք է լուսնի,
զանգերը պետք է դադարեցնի,
եւ անհավատալի
ճանապարհների կհայտնվի
Ընթացքում կը վերելք է լուսնի,
ծովի ջրհեղեղների հողը,
եւ սիրտը զգում նման
անվերջ կղզում.
Շրջանակներում լուսնի լույսի հետ,
ոչ ոք ուտում նարինջ.
Պտղից պետք է լինի
կանաչ եւ սառեցված.
Ընթացքում կը վերելք է լուսնի,
հարյուր նմանատիպ դեմքերին
արծաթե մետաղադրամներ
հեծկլտանք ներսում գրպանում.
